Faktoring w przetwórstwie spożywczym – dostawy do sieci

Przetwórca stoi w środku łańcucha: surowiec od rolników i skupów musi opłacić szybko, a sprzedaje odbiorcom o dużej sile negocjacyjnej. W branży z niską marżą i sezonowymi zakupami surowca luka między zapłatą za surowiec a wpływem od sieci potrafi być największym wyzwaniem finansowym firmy.

Terminy zapłaty za produkty rolne i spożywcze reguluje osobna ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi. Za nieuczciwą praktykę nabywcy uznaje ona m.in. zapłatę później niż 30 dni za produkty łatwo psujące się i 60 dni za pozostałe, licząc według zasad z art. 8 tej ustawy. Ustawa dotyczy relacji, w których jedna strona ma znaczną przewagę ekonomiczną – przy ocenie Twojej umowy warto skonsultować się z prawnikiem. Ogólne zasady dla transakcji między firmami zawiera art. 7 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

Przy dostawach do kilku sieci i hurtowni najczęściej wybiera się faktoring odnawialny z limitem na każdego odbiorcę – z regresem albo bez regresu, jeśli chcesz się chronić przed niewypłacalnością mniejszych odbiorców. Jeśli sieć proponuje program, w którym faktor płaci Ci wcześniej na jej zlecenie, to wariant faktoringu odwrotnego – jego koszt zależy wtedy głównie od oceny sieci, a nie Twojej firmy.

Ile gotówki zamrażają terminy sieci, sprawdzisz w kalkulatorze zamrożonej gotówki. Rachunek dla producenta dostarczającego do sieci pokazuje przykład z wyliczeniem kosztu.